Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Μια έκθεση σαν παραμύθι...












Το Σάββατο 14 Ιουλίου συγκεντρωθήκαμε στο φιλόξενο χώρο της Αίθουσας Τέχνης Δεληολάνη για να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας. Όσοι βρεθήκαμε εκεί μεταφερθήκαμε για λίγο σε παραμυθένιους κόσμους. Συμμετείχαν οι καλλιτέχνες: Καίτη Χόρτη, Ελένη Μαραθού, Γκαλίνα Παπουλίδου, Χριστίνα Κάββουρα, Σοφία Μπακιρτζή σε μια έκθεση με αξιόλογα έργα τέχνης. Την επιμέλεια της έκθεσης είχε αναλάβει η εικαστικός-επιμελήτρια Σοφία Μπόμπολη. Διαβάζουμε στο κείμενό της:

"Σας καλωσορίζω στο άνοιγμα αυτής της έκθεσης καλλιτεχνών που έχει χαρακτήρα παραμυθιού. Η έκθεση αυτή έχει ενδιαφέρον γιατί συνδέει την εικόνα με το παραμύθι, ως ένα ταξίδι νοητικό, μια μεταφορά σε ένα άλλο τοπίο που έχει τη δύναμη να μας πάει σε αναμνήσεις που έχουμε βιώσει με την πραγματικότητα ή με τη φαντασία μας, μόνοι μας ή με τόσους αγαπημένους μας ανθρώπους, όπως βόλτες με τη γιαγιά και τον παππού μας ή φίλους της καρδιάς μας.
Έχουν τη δύναμη τα έργα τέχνης να μας ταξιδέψουν εκεί που θα δούμε τέτοιους τόπους, σαν αυτούς που φτιάχνει η Ελένη Μαραθού. Διαχειρίζεται τόσο καλά την εικόνα που σε ένα μέγεθος 20 Χ 20 εκ. να μας επιτρέπει να τρέξουμε πίσω από το δέντρο και να θυμηθούμε το κρυφτό, να μετρήσουμε ως το 10 και μετά να ανοίξουμε τα μάτια μας για να βρούμε τους φίλους μας και να βλέπουμε πρώτα το σαλιγκάρι, και οτιδήποτε άλλο, να κερδίζουμε ή να χάνουμε στο παιχνίδι και να μην έχει καμία σημασία γιατί μας έχει κερδίσει το τοπίο και η στιγμή που βιώνουμε. Τέτοια έργα ξέρει να φτιάχνει η Ελένη Μαραθού και είναι έτοιμη να φτιάξει ένα έργο για τον καθένα που θα ζητήσει έναν παραμυθένιο κόσμο ως δώρο για τα μάτια του.
Ως επιμελήτρια και εικαστικός με ενδιαφέρει να παρακολουθώ τις δουλειές των καλλιτεχνών εκείνων που έχουν να πουν μέσα από το έργο τους για τη ζωή και τα διάφορα βιώματα, τη χαρά , τη δράση, τους τόπους και τόσα άλλα που τα υλικά στα χέρια τους γίνονται σύνθεση και προκύπτει το έργο τέχνης σαν φυσικό αποτέλεσμα.

Έτσι, η Καίτη Χόρτη χρησιμοποιεί τα ποδήλατα, τα αποσυνθέτει και τα επανασυνθέτει, επιβεβαιώνοντας τον κανόνα που λέει ότι έργο τέχνης είναι η μετακίνηση του υλικού σε ένα χώρο. Έτσι εντάσσει αρμονικά τις συνθέσεις της μέσα σε ένα χώρο πραγματικό για να μας αποδείξει ότι φαντασία και πραγματικότητα λειτουργούν σε μια ανατροφοδότηση η μία της άλλης.
Κυρίαρχο σχήμα ο κύκλος με τις ακτίνες, που λειτουργούν σαν ήλιοι που προέρχονται από τη χώρα των εσπερίδων και εκπέμπουν φως. Δομημένα έργα πάνω σε άξονες σαν δέντρα που έχουν ρίζες και πάνω τους ανθίζουν μορφές που έχει συλλάβει η Καίτη Χόρτη και μας δίνει την ευκαιρία να δούμε και να αγγίξουμε αλλά και να γνωρίσουμε την ίδια την καλλιτέχνιδα σήμερα εδώ σε αυτή την ξεχωριστή βραδιά.

Στη συνέχεια θα μεταφερθούμε στα παιδικά μας χρόνια, τότε που κάποιος μας διάβαζε παραμύθια, η μαμά, ο μπαμπάς, η γιαγιά, ο παππούς, ο αδελφός, η αδελφή…

Αν η βραδιά σας συνεπήρε, τότε οι καλλιτέχνες πέτυχαν το σκοπό τους.

Σοφία Μπόμπολη
Εικαστικός – Επιμελήτρια της έκθεσης"

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Κατάρ, η αραβική χερσόνησος









Με αφορμή το σημερινό δημοσίευμα του Βήματος για το Εθνικό Μουσείο του Κατάρ που έχει σχεδιάσει ο γάλλος αρχιτέκτονας Ζαν Νουβέλ και αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2019 παραθέτω ένα κείμενό μου γι' αυτό το κράτος.

Το Κατάρ βρίσκεται στη χερσόνησο Κατάρ, στα ανατολικά της Σαουδικής Αραβίας στον Περσικό Κόλπο. Τα θαλάσσια σύνορά του με το Μπαχρέιν είναι διαμφισβητούμενα. Έχει έκταση 11.000 τ.χλμ. και πληθυσμό 813.000 περίπου κατοίκους. Μόνο ένας στους πέντε κατοίκους είναι αυτόχθονες. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι αλλοδαποί από την Ινδία, το Ιράν και τη Βόρεια Αφρική. Στο θρήσκευμα είναι σουνίτες μουσουλμάνοι με συντηρητικές θρησκευτικές απόψεις. Πρωτεύουσα έχει την Ντόχα και νόμισμα το ριάλ του Κατάρ. Έχει καλό οδικό δίκτυο που ενώνει το Κατάρ με τις γειτονικές χώρες. Διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο στην Ντόχα. Το κλίμα είναι ζεστό και υγρό. Οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες. Η επίσημη γλώσσα του Κατάρ είναι η αραβική.

Επιμέλεια: Καίτη Χόρτη

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Μπαχρέιν, «λίκνο της Μέσης Ανατολής»




Το Κράτος του Μπαχρέιν είναι ένα αρχιπέλαγος 33 νησιών με μεγαλύτερα το Ουμ αν Νάσαν στα δυτικά και το Αλ Μουχάρακ στα βορειοανατολικά. Βρίσκεται στον Περσικό κόλπο ανάμεσα στη χερσόνησο του Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία. Έχει έκταση 680 τ.χλμ. και πληθυσμό 660.000 κατοίκους. Το έδαφος του Μπαχρέιν είναι βραχώδες, με ψηλότερο λόφο τον Τζάμπαλ αλ Ντουχάν (135 μ.). Οι ακτές του είναι ομαλές με αρκετούς κοραλλιογενείς υφάλους. Νόμισμα έχει το δηνάριο του Μπαχρέιν. Το 63% του πληθυσμού είναι Άραβες, ενώ το υπόλοιπο προέρχεται από την Ινδία, το Πακιστάν και άλλες ασιατικές χώρες. Θρήσκευμα έχουν το μουσουλμανισμό. Το κλίμα είναι ξερό και υγρό, με αρκετά υψηλές θερμοκρασίες. Η έρημος αποτελεί το 92% του Μπαχρέιν. Οι περιοδικές ξηρασίες και οι θύελλες σκόνης αποτελούν έντονα φυσικά φαινόμενα.

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

Ecoart, περιβαλλοντική συνείδηση μέσω της τέχνης!




Με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνω πως έχω συμπεριληφθεί στην "οικογένεια" της ecoart. "Η ecoart είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 2004 με σκοπό τη διάδοση και διεύρυνση της περιβαλλοντικής συνείδησης μέσω της τέχνης.
Σε αυτό το πλαίσιο λειτουργεί ως κέντρο τέχνης το οποίο πραγματοποιεί ατομικές και ετήσιες ομαδικές εκθέσεις με βιοκεντρικά θέματα. Ενσωματώνοντας κάθε συναφές μέσο, λειτουργεί ουσιαστικά σαν ένα φασματοσκόπιο της σύγχρονης περιβαλλοντικής τέχνης.
Το ecoart θεωρεί ότι η δημιουργική διαδικασία στην τέχνη, όπως κάθε άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα, χρειάζεται να στηριχτεί σε νέες αρχές. Προτείνουμε στους καλλιτέχνες να επαναπροσδιοριστούν τόσο σε επίπεδο λειτουργίας, όσο και σε επίπεδο αντίληψης αναλογιζόμενοι το περιβαλλοντικό κόστος του έργου τους επανεξετάζοντας, συνεπώς, τις διαθέσιμες επιλογές τους σε μέσα και τεχνικές - ή αναπτύσσοντας νέες -, δημιουργώντας τέχνη σε αρμονία με το περιβάλλον.
Μπαίνοντας ίσως στην πιο ουσιαστική φάση λειτουργίας του, το ecoart ξεκίνησε το 2008 μια σειρά από διεπιστημονικές συνεργασίες. Ο κοινός στόχος είναι η εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης και καινοτομίας στην καλλιτεχνική πρακτική με σκοπό τη δημιουργία νέων οικοσυστημάτων, τη διερεύνηση δυνατοτήτων βιώσιμης ανάπτυξης και τη δημιουργία νέου περιβαλλοντικού προτύπου για τις κοινωνίες του μέλλοντος".


Είναι κοινός τόπος, δηλαδή, για τα μέλη του ecoart να προάγουν αυτόν το στόχο. Τα μέλη της ecoart είναι: Νάνος Βαλαωρίτης, Σωτήρης Θεριανός, Νίκος Μόσχος, Αντιγόνη Καββαθά, Σταματίνα Πάλμου, Χαράλαμπος Σουρβίνος, Costis, Αλέξανδρος Αλιέας, Όλγα Αλεξοπούλου, Λάζαρος Ζέκος, Tia Bley, Καίτη Χόρτη.

Επισκεφτείτε τη σελίδα μου στο http://ecoart.gr/

Ένας υπέροχος άνθρωπος!



Ο Κώστας Πασιάκος (ο κυρ Κώστας για μας) έφυγε από κοντά μας αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό. Αν και όλοι είμαστε περαστικοί, υπάρχουν κάποιοι που έχουν αφήσει το ανεξίτηλο αποτύπωμά τους. Ένας από αυτούς ήταν και ο κυρ Κώστας. Όντας γείτονάς μας για σχεδόν 40 χρόνια γνωρίσαμε το ποιον του ανθρώπου. Συνήθως ο γείτονας είναι ο πιο ενοχλητικός άνθρωπος του κόσμου. Εκείνος όμως ήταν για μας ο πιο γλυκός άνθρωπος του κόσμου. Ξέραμε πως ανά πάσα στιγμή και ώρα μπορούσαμε να του χτυπήσουμε την πόρτα και να αντικρίσουμε ένα ζεστό χαμόγελο και μια βοήθεια για οτιδήποτε είχαμε ανάγκη. Αυτό και μόνο μπορεί να τοποθετήσει τον κυρ Κώστα στη χορεία των πολύτιμων συνανθρώπων. Η προσφορά του ήταν αμέριστη! Αξίζει νομίζω να αναφέρουμε ορισμένα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου που αν και δεν ζει πλέον μαζί μας είναι ανάμεσά μας και μας καθοδηγεί. Μας δίνει στοργικά το χέρι και μας δημιουργεί αισθήματα ασφάλειας και ανθρωπισμού. Ήταν ένα εργατικός, δουλευτής, ευρηματικός, πνευματώδης οικογενειάρχης, αλλά κυρίως στοργικός πατέρας και παππούς. Προσέφερε στην οικογένεια και στα παιδιά του απλόχερα αγάπη και υποστήριξη όσο λίγοι γονείς. Θα μπορούσαμε να γράφουμε για ώρες σχετικά με αυτό τον πληθωρικό χαρακτήρα, αλλά νομίζουμε πως όσοι τον γνώρισαν έχουν την ίδια γνώμη με μας και όσοι δεν τον γνώρισαν δεν θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη απώλεια από αυτή.

Κυρ Κώστα, ήσουν, είσαι και θα είσαι μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μας. Δεν θα μας χωρίσει ο θάνατος γιατί μας έχουν ενώσει δυνατά συναισθήματα. Καλό ταξίδι, αφεντικό….

20/6/2018, Γιάννης και Καίτη Χορτη

(Φωτογραφία από τον Αυτοδιαχειριζόμενο Αγρό στο Ελληνικό όπου συμμετείχε σε συμβουλευτικό ρόλο)

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Σαντορίνη, σαν μια αγκαλιά!



Αισθάνεσαι τη μοναδικότητα από την πρώτη στιγμή που αντικρίζεις το νησί. Πλησιάζοντας με το πλοίο το απόκρημνο κατέβασμα του βράχου νιώθεις ότι μπαίνεις σε έναν άλλο κόσμο. Είναι η Σαντορίνη, το νησί που βγήκε από τα σπλάχνα της Γης και στέκεται επιβλητικά μπροστά σου.
Αυτό που έγινε πριν από χιλιάδες χρόνια στη Σαντορίνη δεν έχει ξαναγίνει πουθενά αλλού. Όλος ο πλανήτης «είναι» εδώ. Το ηφαίστειο που εξερράγη βύθισε ένα κομμάτι από το νησί που είχε το ίδιο δημιουργήσει. Άφησε έτσι το αποτύπωμά του επάνω στην Καλντέρα (χαντάκι) που κρέμεται στον γκρεμό αναζητώντας το υπόλοιπό της. Ακριβώς εδώ οι Σαντορινιοί έχουν βάλει όλη τη φιλοξενία τους σε μια εκπληκτική ποικιλία καταλυμάτων, εστιατορίων, café και bars που προσφέρουν εξαιρετικές υπηρεσίες καθηλώνοντας τον επισκέπτη. Σε αυτό το σημείο της Σαντορίνης ο ήλιος έρχεται και δύει ρίχνοντας τα χρώματά του που ενώνονται με τα χρώματα του ηφαιστειογενούς εδάφους για να πετύχουν την απόλυτη ολοκλήρωση. Η Καμένη και η Θηρασιά απέναντι θέλουν να πλησιάσουν όσο γίνεται αλλά το ήρεμο νερό του Αρχιπελάγους κρατάει τις «αποστάσεις».  Όμως και στο Ακρωτήριο υπάρχει ακόμη θαμμένη η ιστορία για να θυμίζει πως η Σαντορίνη έχει το θεϊκό άγγιγμα για να φτάσει στην απογείωση της τέχνης, της αισθητικής, της χλιδής. Οι παραλίες ένα γύρο έχουν το χρώμα του ηφαιστείου (μαύρο, κόκκινο, λευκό) και τα καθαρά νερά αντανακλούν το βυθό με τα μοναδικά πετρώματα. Μια βουτιά στα νερά της είναι ένα βάπτισμα καθαγιασμού. Και εκεί πάνω στο βράχο η γη έχει να δώσει γεύσεις που δεν μπορείς να «συναντήσεις» αλλού, αφού τα πλούσια εδάφη αφήνουν τις νοστιμιές τους σε κρασί, όσπρια, λαχανικά. Γεύσεις που φέρνουν στο νου καμένο μέταλλο. Τα υπόσκαφα έγιναν για να κλείσουν μέσα τους τη δύναμη του ηφαιστείου και να προστατεύσουν τον άνθρωπο που θέλει να ακουμπήσει σε μια μεριά της. Και αφού μεθύσεις από τις γεύσεις και τις «αναθυμιάσεις» του ηφαιστείου μπορείς να ριχτείς σε ένα ξέφρενο γλέντι μέχρι να αισθανθείς τη μοναδικότητα του χώρου. Η Σαντορίνη του σήμερα είναι οι άνθρωποι που προσφέρουν άδολη φιλοξενία, είναι οι γεύσεις που προσφέρονται στα πολύ ενδιαφέροντα εστιατόρια, είναι τα κρασιά που παράγονται με φυσικό τρόπο από μια παρθένα γη. Παράλληλα όμως η Σαντορίνη είναι ένα νησί με εκπληκτική τουριστική υποδομή. Τα καταπληκτικά ξενοδοχεία που μπορούν να προσφέρουν όποια υπηρεσία μπορεί να φανταστεί ο επισκέπτης, τα μαγαζιά που κάνουν τις αγορές μια ευχάριστη βόλτα, τα beach bars, τα cafe, τα bars, τα μουσεία, εξασφαλίζουν όλες τις προϋποθέσεις για αξέχαστες διακοπές. Γιατί ένα είναι σίγουρο, μόλις φύγεις θα νιώσεις ότι η Σαντορίνη σε είχε καθηλώσει μέσα στην αχλύ του μύθου της Aτλαντίδας.    



Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Λονδίνο, η καρδιά της αυτοκρατορίας




Το Λονδίνο είναι πρωτεύουσα της Μ. Βρετανίας και μία από τις μεγαλύτερες και πιο σύγχρονες μεγαλουπόλεις του κόσμου. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Αγγλίας (μαζί με τη Σκοτία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία αποτελεί το Ηνωμένο Βασίλειο). Το Λονδίνο διασχίζεται από τον Τάμεση και διαθέτει μεγάλο λιμάνι. Έχει 7.825.000 κατ. αλλά με τα προάστια (το μείζον Λονδίνο) φτάνει τα 10.000.000 κατοίκους. Λόγω της Βρετανικής αυτοκρατορίας έχουν εισρεύσει κάτοικοι από όλες τις κοινότητες του κόσμου με αποτέλεσμα την πολυπολιτισμικότητα του πληθυσμού. Έχει έκταση 50 τ.χλμ. και νόμισμα την αγγλική λίρα (1€=0,76 ₤). Η τοπική αυτοδιοίκηση του Λονδίνου είναι αρμοδιότητας 32 δημοτικών συμβουλίων. Το όνομά του προέρχεται από τον εκλατινισμό της κελτικής ονομασίας του, που ήταν Λον-Ντον και σήμαινε λιμνοφρούριο. Το Λονδίνο σχεδόν ξαναχτίστηκε μετά το 1945 εξαιτίας των καταστροφών του Β' Παγκοσμίου πολέμου, όμως οι Άγγλοι θέλησαν την προπολεμική εικόνα της πόλης. Έτσι διατηρήθηκαν οι στενοί δρόμοι, οι οποίοι όμως δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας σύγχρονης μεγαλούπολης. Το υγρό, αλλά υγιεινό κλίμα, κυριαρχείται από την ομίχλη που καλύπτει την πόλη για 6 μήνες, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο. Το τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα του Λονδίνου έχει σαν αποτέλεσμα να είναι σχεδόν υποχρεωτική η κυκλοφορία με τα μέσα μαζικής μεταφοράς με πρώτο το μετρό. Άλλωστε διαθέτει όλα τα μέσα (ταξί, λεωφορεία, πλοιάρια, τρένα). Χαρακτηριστικά είναι τα μαύρα ταξί όλα ίδιου τύπου και τα διώροφα λεωφορεία. Στον Τάμεση τα πλοιάρια κάνουν περιηγήσεις στα πιο σημαντικά μνημεία.

Ιστορία

Το 43 μ.Χ. ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κλαύδιος ίδρυσε την πόλη Londinium. Το 410 μ.Χ. οι Ρωμαίοι αποσύρθηκαν από το Λονδίνο. Αφού δέχτηκε αλλεπάλληλες επιθέσεις από τα γερμανικά φύλα και τους Βίκινγκς, το 1066 ο Δούκας της Νορμανδίας Γουλιέλμος ο Κατακτητής στέφτηκε βασιλιάς της Αγγλίας. Στους αιώνες που ακολούθησαν εδραιώθηκε ως μια μεγάλη οικονομική δύναμη. Το 1665 μ.Χ. το Λονδίνο πλήχτηκε από την πανώλη και την πυρκαγιά (1666) που κατέστρεψε το 80% των κτιρίων. Το 1801 ο πληθυσμός του ξεπερνούσε το 1.000.000 κατ. Μέχρι τον 6ο αιώνα η πόλη δεν είχε γνωρίσει το Χριστιανισμό, τον οποίο διέδωσε εκεί Έλληνας επίσκοπος που στάλθηκε από τη Ρώμη. Ως πρώτος επίσκοπος Λονδίνου αναφέρεται ο Μέλιτος και ίδρυσε εκκλησία στην Καντερβουρία τον 7ο αιώνα, εκεί που μέχρι σήμερα είναι η έδρα της αγγλικανικής Εκκλησίας.

ΓΛΩΣΣΑ
Η επίσημη γλώσσα του Λονδίνου είναι η αγγλική.

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018

Δομινικανή Δημοκρατία



Δομινικανή Δημοκρατία

Η Δομινικανή Δημοκρατία ή Άγιος Δομίνικος είναι ανεξάρτητο κράτος της Καραϊβικής και βρίσκεται 970 χλμ. νοτιοανατολικά της Φλόριντα. Καταλαμβάνει το ανατολικό τμήμα του νησιού Ισπανιόλα. Δυτικά συνορεύει με την Αϊτή, ενώ ανατολικά, νότια και βόρεια βρέχεται από την Καραϊβική. Ο δίαυλος Μόνα στα ανατολικά χωρίζει τη Δομινικανή Δημοκρατία από το Πουέρτο Ρίκο. Έχει συνολική έκταση 48.730 τ.χλμ., πληθυσμό περίπου 8.700.000 κατοίκους και νόμισμα το δομινικανό πέσο. Η πλειονότητα των κατοίκων της Δομινικανής Δημοκρατίας είναι καθολικοί. Πρωτεύουσά της είναι το Σάντο Ντομίνγκο (Άγιος Δομίνικος). Το κλίμα της Δομινικανής Δημοκρατίας είναι τροπικό, με ήπια όμως χαρακτηριστικά, λόγω της επίδρασης της θάλασσας. Το νησί συχνά πλήττεται από τροπικές καταιγίδες και τυφώνες.

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Συμπόσιο Γλυπτικής Δήμου Μεταμόρφωσης



Χρήστος Λαζαράκης

Το Συμποσίου Γλυπτικής που άρχισε το Σάββατο 28 Απριλίου στο Δήμο Μεταμόρφωσης (Λόφος Νέμεσης, Θέα Δηλαβέρη) ολοκληρώθηκε με οκτώ νέα γλυπτά - ξεχωριστά καλλιτεχνήματα. Την Κυριακή 3 Ιουνίου, στις 8.00 θα γίνει η τελετή λήξης.
Όπως γράφει στο site του Δήμου Μεταμόρφωσης: "O Δήμος Μεταμόρφωσης ξεπερνά τα καθιερωμένα και πέραν των καθημερινών προβλημάτων, ασχολείται και με την αισθητική του δήμου σε μία προσπάθεια καλυτέρευσης της καθημερινότητας αλλά και προσέλκυσης επισκεπτών στο Δήμο Μεταμόρφωσης".

Στο Συμπόσιο συμμετείχαν οι γλύπτες: Θ. Παπαγιάννης (και καλλιτεχνική επιμέλεια του συμποσίου) με δύο έργα,
Χρ. Ρηγανάς, Κ. Ρόκος, Χρ. Λαζαράκης, Δ. Σκαλκώτος, Δ. Χριστογιάννης, Λ. Λουκίδης.
Τα έργα των γλυπτών (όπως βλέπετε και στις φωτό) είναι αντιπροσωπευτικά της ιδιαίτερης μανιέρας του καθενός και αποδίδουν την αισθητική που πρέπει να έχει ένα έργο που απευθύνεται σε κάθε πολίτη (γνώστη και μη).
Κάθε έργο έρχεται να αποδώσει μια διαφορετική οπτική της πραγματικότητας που μέσα από το χέρι του γλύπτη αποτυπώνεται στο υλικό (κυρίως μάρμαρο) και δίνει στο θεατή τη δυνατότητα να προβληματιστεί και να αφήσει το νου του για να φανταστεί τι είναι αυτό που του προσφέρει ο καλλιτέχνης. Είναι μια στιγμή συνδιαλλαγής ανάμεσα στο αντικείμενο και στην ευφορία που προσφέρει!

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Έκθεση των Εργαστηρίων Περαντινού, Κυριακή 20 Μαΐου


Όπως κάθε χρόνο εδώ και 35 χρόνια, τα Εργαστήρια Περαντινού στην Αθήνα διοργανώνουν την ετήσια έκθεση με έργα των μαθητών-καλλιτεχνών των Εργαστηρίων. 
Τα Εργαστήρια Περαντινού άρχισαν τη λειτουργία τους από το γλύπτη Νίκο Περαντινό. Στη συνέχεια (μετά το θάνατό του, το 1991) τα συνέχισε η μαθήτριά του Ευδοκία Παπουλή - Δημητροπούλου, η οποία απογείωσε αυτήν τη μαθησιακή κοιτίδα της τέχνης. Η Ευδοκία Παπουλή υπήρξε άξιος συνεχιστής του έργου του Περαντινού (την είχε ορίσει και καλλιτεχνική εκτελέστρια της διαθήκης του, μετά τη δωρεά των έργων του στο Δήμο Πάρου) γιατί εκτός από τα Εργαστήρια στην Αθήνα συνέχισε και τα Εργαστήρια Μαρμαρογλυπτικής στην Παροικιά της Πάρου (κάθε καλοκαίρι) και παράλληλα βοήθησε το Δήμο Πάρου στη δημιουργία του Μουσείου Γλυπτικής "Ν. Περαντινός" στη Μάρπησσα της Πάρου. Το έργο της είναι πολυσχιδές και θα χρειάζονταν σελίδες επί σελίδων για να περιγράψουν πόσα έκανε η Ευδοκία Παπουλή προκειμένου να προάγει το έργο του Περαντινού αλλά και την τέχνη γενικότερα. Μία από τις δεκάδες δράσεις της ήταν και αυτή η ετήσια έκθεση των Εργαστηρίων Περαντινού στην Αθήνα. Είχε επιλέξει να γίνεται την Ημέρα των Μουσείων και το τηρούσε απαρέγκλιτα.
Σήμερα, (μετά τον αδόκητο θάνατο της Ευδοκίας Παπουλή) το Σωματείο Φίλων Γλυπτικής Μουσείου "Ν. Περαντινός" συνεχίζει τα μαθήματα και κατ' επέκταση διοργανώνει την έκθεση των μαθητών στον πεζόδρομο της οδού Ευφορίωνος, στο Μετς. 
Αξίζει να αναφερθεί πως στα Εργαστήρια Περαντινού στην Αθήνα τα μαθήματα γίνονται υπό την εποπτεία του γλύπτη Χρήστου Λαζαράκη, ενώ στην Πάρο τα μαθήματα γίνονται υπό την εποπτεία του γλύπτη Χρήστου Ρηγανά!



ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2018


EOΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ


  
Το Σωματείο Φίλων Μουσείου Γλυπτικής “Nίκος Περαντινός”


θα εορτάσει την


Ημέρα των Μουσείων στο Μουσειακό Χώρο Περαντινού,


Ευφορίωνος 14, Μετς, Αθήνα,


αφιερωμένη στα εκπαιδευτικά προγράμματα





Κυριακή 20 Μαΐου 2018


10.00 – 15.00





Παράλληλα στον ίδιο χώρο θα πραγματοποιηθεί έκθεση γλυπτών που έχουν πραγματοποιηθεί στα εκπαιδευτικά προγράμματα


του Εργαστηρίου Περαντινού και θα γίνει επίδειξη μαρμαροτεχνίας και ψηφιδωτού.


   



Σας περιμένουμε να μοιραστούμε μαζί τη χαρά της δημιουργίας και τη συνέχιση


του έργου της Ευδοκίας Παπουλή – Δημητροπούλου (εκλιπούσα μαθήτρια


του Ν. Περαντινού και έφορος του Μουσείου Γλυπτικής “Νίκος Περαντινός”).



        To Διοικητικό Συμβούλιο


Χρήστος Ρηγανάς, πρόεδρος


Βάσω Ζησιμοπούλου, αντιπρόεδρος


Καίτη Χόρτη, γραμματέας


Μαρία Σιφναίου, ταμίας


Παναγιώτης Γιαταγαντζίδης, μέλος


Μάνος Δημητρόπουλος, αν. μέλος

(Ευδοκία Παπουλή και Εύα Διβάρη)


ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ


Αρβανίτη Σοφία

Αργυρακοπούλου Μαρία

Βλαχογιάννης Βίκτορας

Γαλάνης Άγγελος

Γιαταγαντζίδης Παναγιώτης

Γκιώνη-Ζησιμοπούλου Βάσω

Διβάρη Εύα

Κορομηλά Ιωάννα

Λύχνου Λίνα

Ξύδης Τάσος

Ρέμπελος Χρήστος

Τσαντάνη Άννα-Μαρία

Χόρτη Καίτη

Χριστόφιλος Γιώργος




Ανακοίνωση της Έκθεσης του 2010



Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

Black Duck Garden, κήπος και τέχνη!


Ο κήπος του Black Duck (ανήκει στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία) υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά τα έργα μου και τα "αγκάλιασε". Δεν θα μπορούσαν να βρουν πιο φιλόξενη γωνιά για να απλώσουν τα φτερά τους και να ξαποστάσουν πριν από το μεγάλο ταξίδι... Τα έργα μου θα βρίσκονται εκεί όλο τον Μάιο (ίσως και περισσότερο) και θα σας περιμένουν για να μοιραστείτε μαζί τους την παιδικότητα που κρύβεται πίσω από το αυστηρό βλέμμα του ενήλικα.
Κάθε έργο έχει βρει τη γωνιά του και μοιάζει σαν ένα παιχνίδι αναζήτησης μέσα στον κήπο... Αφού παραλάβετε το έντυπο που θα βρείτε στην είσοδο που περιλαμβάνει όλα τα έργα, αρχίστε να ψάχνετε. Καθένα θα σας αποκαλύπτεται και τότε εσείς θα αισθάνεστε την ικανοποίηση πως "βρήκα άλλο ένα έργο που με κοιτάζει στα μάτια και μου υπόσχεται γαλήνη και ζεστασιά..."
Και για να σας βοηθήσω περισσότερο: Μόλις μπείτε στο διάδρομο που οδηγεί στον κήπο, μια Πεταλούδα σας περιμένει αριστερά να σας δείξει τα φτερά της. Στο βάθος η Πεταλούδα στο ποδήλατο περιμένει το αεράκι για να πετάξει. Δεξιά και αντικριστά οι δύο Πασχαλίτσες σας χαμογελούν πονηρά... Η σεμνή Μπαλαρίνα στα δεξιά της μικρής σκάλας υποκλίνεται μπροστά σας. Ανεβαίνοντας στο πλακόστρωτο του κήπου προσέξτε μήπως σας τσιμπήσει η Μέλισσα. Μετά τα σκαλάκι για τον κυρίως κήπο, ρίξτε μια ματιά δίπλα στο σιντριβάνι όπου ο Ερωδιός ετοιμάζεται να πετάξει (έχει βάλει δύναμη στα πόδια και κρατά τα φτερά του χαμηλά για να πάρει ώθηση). Στο βάθος αριστερά είναι κρυμμένη η Ζωή-ποδήλατο. Αισθάνεται άβολα και θέλει να της δώσετε θάρρος να αποκαλυφτεί. Στη δεξιά μεριά του κήπου ο Ποδηλάτης θα σας χαμογελάσει από το ποδήλατό του.
Και στο βάθος ένα ταπεινό πουλί, το Παρυδάτιο που θέλει να ξαποστάσει πριν φύγει για τόπους μακρινούς κρύβεται πίσω από τη φυλλωσιά, ενώ ο Τζίτζικας απέναντι περιμένει να πιάσει η ζέστη και να αρχίσει να τρίβει τα φτερά του...    

Πληροφορίες: Παπαρρηγοπούλου 5-7, Αθήνα (Πλ. Κλαυθμώνος), τηλ. 210 3252396
Ώρες λειτουργίας: 10 π.μ.- Αργά το βράδυ
Τηλ. Καίτη Χόρτη, 6947345026 (για ραντεβού) 

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Πλαγκτόν, ένας θαυμαστός υδάτινος κόσμος



Σπάνια μπορείς να συναντήσεις σε έναν τόσο μικρό χώρο τόσα πολλά σπουδαία έργα! Επειδή έμεινα έκθαμπη από αυτή την έκθεση σας συνιστώ να την επισκεφτείτε. Μπορείτε βέβαια να συνδυάσετε την επίσκεψή σας με την ξενάγηση για να "μπείτε" ακόμη πιο βαθιά στο θαυμαστό της κόσμο!

Χρήστος Λαζαράκης
  

Το Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου παρουσιάζει την ομαδική εικαστική έκθεση Πλαγκτόν: ένας θαυμαστός υδάτινος κόσμος. Η έκθεση περιλαμβάνει έργα σύγχρονης τέχνης εμπνευσμένα από το πλαγκτόν και αποσκοπεί να αναδείξει την αισθητική διάσταση του πλαγκτού σε συνδυασμό με τη ζωτική του σημασία.

Αντωνία Παπατζανάκη


Διάρκεια έκθεσης: 18 Απριλίου – 16 Ιουνίου 2018

Αντώνης Τριανταφύλλου

Πλαγκτόν (από τη λέξη πλαγκτός δηλ. περιπλανώμενος) είναι όλοι οι οργανισμοί που υπάρχουν στις θάλασσες και τα γλυκά νερά και μετακινούνται παρασυρόμενοι με τα ρεύματα του νερού. Αποτελείται από μικροσκοπικά κυρίως είδη (<1mm), με εκπληκτικά σχήματα, αλλά περιλαμβάνει και μεγάλους σε μέγεθος οργανισμούς, όπως τις μέδουσες. Διακρίνεται σε βακτήρια, φυτοπλαγκτόν και ζωοπλαγκτόν. Από μια κατηγορία βακτηρίων, τα κυανοβακτήρια, ξεκίνησε η ζωή στον πλανήτη. Το φυτοπλαγκτόν απελευθερώνει με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης το μισό από το οξυγόνο που αναπνέουμε, δεσμεύει σημαντικό μέρος του διοξειδίου του άνθρακα της ατμόσφαιρας και συμβάλλει στη δημιουργία των νεφών, επηρεάζοντας έτσι το κλίμα. Το πλαγκτόν αποτελεί τη βάση της τροφικής αλυσίδας στο νερό, στην οποία το ζωοπλαγκτόν είναι ο ενδιάμεσος κρίκος μεταξύ του φυτοπλαγκτού και των μεγάλων ζώων της θάλασσας.



Οι οργανισμοί του πλαγκτού πέρα από ζωτική έχουν και αισθητική αξία, λόγω της μεγάλης ποικιλίας μορφών και συμμετριών που αναπτύσσουν για την προσαρμογή τους στο νερό. Ο Γερμανός βιολόγος, φυσιοδίφης και καλλιτέχνης Ernst Haeckel (1834-1919) πρώτος απεικόνισε αριστοτεχνικά πολλά πλαγκτονικά είδη και επηρέασε άλλους καλλιτέχνες να εμπνευστούν από αυτά.



Στην έκθεση Πλαγκτόν: ένας θαυμαστός υδάτινος κόσμος παρουσιάζονται έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, ψηφιακών εκτυπώσεων, βίντεο και μεικτών τεχνικών, τα οποία συνδιαλέγονται με τις μορφές και τα χρώματα της φύσης αλλά επιπλέον φέρνουν στο προσκήνιο θέματα που άπτονται των κινδύνων και της προστασίας του περιβάλλοντος. Η παράλληλη παρουσίαση της έκθεσης με μία σειρά διαλέξεων από εξειδικευμένους επιστήμονες επιδιώκει την ενεργοποίηση της αισθητικής και της οικολογικής ευαισθησίας προς τη φύση και τον έμβιο κόσμο.



Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
Ασσάνη Ιωάννα, Βαρβάκη Κάτια, Γαβαλάς Γιάννης, Δαββέτας Δημοσθένης, Δημητράκης Γιάννης, Καρακατσάνης Βασίλης, Κατσιπάνος Θεόφιλος, Κελαϊδή Μαρία, Κοροβέση Αγγέλικα, Λαγός Νίκος, Λαζαράκης Χρήστος, Λατινοπούλου Αθηνά, Λόη Αγγελική, Μαλταμπέ Δήμητρα, Ματσούκη Ειρήνη, Μιχαλακοπούλου Ελένη, Παπατζανάκη Αντωνία, Παυλοπούλου Ελένη, Ρήνας Βαγγέλης, Σιδηροπούλου Ελένη, Σκανδάλη Δήμητρα, Τανιμανίδης Παναγιώτης, Τριανταφύλλου Αντώνης, Τσακίρης Γιώργος, Iotoff



Παράλληλες εκδηλώσεις
Η έκθεση θα πλαισιωθεί από σειρά διαλέξεων σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:



Σάββατο 28 Απριλίου, 11:00 – 12:00
Ζωτική και αισθητική αξία πλαγκτού, Νίνα Φραγκοπούλου, τ.Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Βιολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών



Σάββατο 5 Μαΐου, 11:00 – 12:00
Πλαγκτόν: ένας θαυμαστός υδάτινος κόσμος, ξενάγηση στην έκθεση, Διονυσία Γιακουμή, Ιστορικός τέχνης-Επιμελήτρια, Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου



Σάββατο 12 Μαΐου, 11:00 – 12:00
Η τελευταία άγρια τροφή στο πιάτο μας ήταν κάποτε πλαγκτόν, Κωνσταντίνος Κουτσικόπουλος, Καθηγητής, Τμήμα Βιολογίας-Κοσμήτορας Σχολής Θετικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Πατρών



Σάββατο 19 Μαΐου, 11:00 – 13:00
11:00 – 12:00, Από τον Δαρβίνο στον Ματίς σε όλες της γης τις γλώσσες, Κωνσταντίνος Στεργίου, Καθηγητής, Τμήμα Βιολογίας, Α.Π.Θ., & Διευθυντής Ινστιτούτου Θαλασσίων Βιολογικών Πόρων & Εσωτερικών Υδάτων, ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.
12:00 – 13:00, Επανάληψη της ξενάγησης στην έκθεση



Σάββατο 2 Ιουνίου , 11:00 – 12:00
Οι μέδουσες στις Ελληνικές θάλασσες, Επαμεινώνδας Χρήστου, Ερευνητής Α’, ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.



Σάββατο 9 Ιουνίου , 11:00 – 12:00
Τέχνη και οικολογία: συνηγορώντας υπέρ της ζωής, Θεώνη Αναστασοπούλου-Καπογιάννη, Δρ. Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Σορβόννης



Επιμέλεια και οργάνωση: Νίνα Φραγκοπούλου, Δρ. Θαλάσσιας Βιολογίας
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Αθηνά Λατινοπούλου, Εικαστικός
Συντονισμός της έκθεσης στο Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου: Διονυσία Γιακουμή, Ιστορικός τέχνης-Επιμελήτρια



Την έκθεση συνοδεύει ηλεκτρονικός κατάλογος στα ελληνικά και αγγλικά (θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του μουσείου: www.gounaropoulos.gr, πεδίο «ΕΚΘΕΣΕΙΣ» υποπεδίο «ΤΡΕΧΟΥΣΕΣ»)

ΔΗΜΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ - ΜΟΥΣΕΙΟ Γ. ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
Γουναροπούλου 6, ¢Ανω Ιλίσια, 15771
Τηλ: 210 7487657, 210 7777601
fax: 210 7487657
e-mail: info@gounaropoulos.gr
website: www.gounaropoulos.gr

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ στην έκθεση και σε όλες τις εκδηλώσεις
Ωράριο λειτουργίας:
Τρίτη – Τετάρτη: 09.00 – 13.30 & 18.00 – 21.00
Πέμπτη – Σάββατο: 09.00 – 15.00. Κυριακή – Δευτέρα: κλειστά



Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.) και του Πανεπιστημίου Πατρών.

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

"Ιστορίες ποδηλάτων", μια έκθεση στον κήπο του Black Duck

Με θέμα "Ιστορίες ποδηλάτων" θα εκθέσω τα έργα μου από ποδήλατα στον κήπο του Black Duck από τις 2 Μαΐου και για όλο τον Μάιο. Είναι πραγματικά μια μεγάλη στιγμή για μένα γιατί τα έργα μου ταιριάζουν απόλυτα στον κήπο του Bistrot και πιστεύω πως οι επισκέπτες θα βιώσουν μια ξεχωριστή εμπειρία. Όταν το Φεβρουάριο του 2017 έγραφα για αυτό τον μοναδικό χώρο (https://katehorti.blogspot.gr/2017/02/to.html) δεν μπορούσα να φανταστώ πως πολύ σύντομα θα είχα την ευκαιρία να φιλοξενούμαι με τα έργα μου! Είναι η συγκυρία που αποφασίζει για μας!
Παραθέτω το Δελτίο Τύπου και το ιστορικό της δημιουργίας των έργων μου μαζί με ένα μικρό βιογραφικό.
  


Το Black Duck Garden παρουσιάζει:


«Ιστορίες ποδηλάτων»
Έργα μεταλλοτεχνίας από ποδήλατα της Καίτης Χόρτη


Μάιος 2018
Εγκαίνια έκθεσης: Τετάρτη 2 Μαΐου ώρα 19.00



Η εικαστικός Καίτη Χόρτη παρουσιάζει μια ιδιαίτερη έκθεση μεταλλοτεχνίας από ποδήλατα στον κήπο του Black Duck Garden για όλο τον μήνα Μάιο
Μέλισσες , πεταλούδες, τζιτζίκια, ερωδιοί αλλά και χορεύτριες είναι κάποια από τα θέματα που πραγματεύεται η Καίτη Χόρτη με τη χρήση παλιών ποδηλάτων.

“H σύνθεση των έργων έχει βασιστεί στη μεταμόρφωση του ποδήλατου. Τα ποδήλατα αν και είναι μιας πρωτόλειας μορφής “εργαλεία”, είναι ολοκληρωμένα μηχανήματα που εμπεριέχουν την έννοια της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας. Με ένα ποδήλατο μπορείς να διασχίσεις όλο τον κόσμο, το ίδιο που μπορεί να κάνει κι ένας ερωδιός, μια μέλισσα, ένα παρυδάτιο πουλί... Το ποδήλατο είναι ένα μηχάνημα που έχει πολλές ζωές. Δεν μπορείς να το πετάξεις όταν πλέον θα έχει παλιώσει ως μεταφορικό μέσο. Πρέπει να του δώσεις μια ευκαιρία ακόμη...”
Καίτη Χόρτη, εικαστικός

“Η ευρηματική καλλιτέχνιδα μας καλεί σε μια ρομαντική ανακάλυψη της ευαίσθητης πρόσληψης της μικρο-ζωής, της ενόργανης σιωπής των μικρών και ασήμαντων, που δεν φωνασκούν την ύπαρξή τους, αλλά την ψελλίζουν στον καλλιτέχνη κι εκείνος διαμεσολαβεί σε μας για την κατανόηση, την οικείωση με την ύπαρξή τους”.
Παρασκευή Κοψιδά Βρεττού,
Διδάκτωρ Φιλολογίας - Συγγραφέας

Δυο λόγια για τη δημιουργό:
H Καίτη Χόρτη ξεκίνησε το εικαστικό της “ταξίδι” το 2007 με δασκάλα την Ευδοκία Παπουλή. Ολοκλήρωσε τους κύκλους μαθημάτων των εργαστηρίων Περαντινού σε Αθήνα και Πάρο.
Δημοσιογράφος επί 35 χρόνια σε περιοδικά της Αθήνας, συγγραφέας και εκδότρια παιδικών βιβλίων (Οι Ιστορίες του Μπούμπη), κράτησε δυνατή τη σχέση της με την τέχνη και το περιβάλλον.
Παράλληλα, συμμετέχει σε περιβαλλοντικές οργανώσεις με ακτιβιστικές δράσεις.
Με το ποδήλατο άρχισε να ασχολείται το 2011 συγκεράζοντας τις δύο μεγάλες της αγάπες: ποδήλατο και γλυπτική.

Ορθοπεταλιά στην... τέχνη

Υπάρχει μια βασική αρχή στη Γλυπτική. Μαθαίνεις να κοιτάς το περίγραμμα των πραγμάτων. Από τη στιγμή που ασχολήθηκα με τη Γλυπτική, το 2007, βλέπω τα πράγματα με άλλο μάτι. Το ποδήλατο είναι μία από τις μεγάλες μου αγάπες.

Παρατηρώντας τα ποδήλατα μού γεννήθηκε η ιδέα να φτιάξω κάποιο έργο με εξαρτήματα ενός ποδήλατου. Το πρώτο ποδήλατο που μετέτρεψα σε έργο αναπαριστά μια γυναίκα, τη Ζωή-ποδήλατο (έχει και μεταφορική έννοια). Μετά από αυτό συγκέντρωνα ποδήλατα με σκοπό να φτιάξω κι άλλα έργα. Το δεύτερο ήταν η Πεταλούδα. Ένα δύσκολο έργο που στήθηκε επάνω σε ένα σπαστό ποδήλατο. Ακολούθησε η κατασκευή του μεγαλειώδους Ερωδιού. Αμέσως μετά το Παρυδάτιο πουλί, η Πεταλούδα στο ποδήλατο, η Πασχαλίτσα, η Μελισσούλα και έπεται συνέχεια…

Η κατασκευή ενός έργου από ένα “διαλυμένο” ποδήλατο ενέχει τη δυσκολία του πώς θα χρησιμοποιήσεις κάθε κομμάτι. Για παράδειγμα μια σέλα ενός παλιού ποδήλατου μου έδωσε την ιδέα ενός κεφαλιού πουλιού. Το εξάρτημα ενός ποδήλατου μου δίνει την έμπνευση για να αρχίσω ένα έργο. Η συναρμολόγηση (όπως θα ήταν ίσως η πιο σωστή λέξη) των κομματιών σε μια νέα σιδερένια κατασκευή αρχίζει από ένα εξάρτημα ποδήλατου επί του οποίου δομείται ένα έργο. Κάθε εξάρτημα μπορεί να αποτελέσει τμήμα ενός εντελώς διαφορετικού έργου. Το σημαντικότερο είναι πως τα ποδήλατα αν και είναι μιας πρωτόλειας μορφής “εργαλεία”, είναι ολοκληρωμένα μηχανήματα που εμπεριέχουν την έννοια της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας. Με ένα ποδήλατο μπορείς να διασχίσεις όλο τον κόσμο, το ίδιο που μπορεί να κάνει κι ένας ερωδιός, μια μέλισσα, ένα παρυδάτιο πουλί...

Στις πιθανές ερωτήσεις “γιατί ποδήλατο” και “γιατί μεταλλοτεχνία” θα απαντούσα πως το ποδήλατο είναι ένα μηχάνημα που έχει πολλές ζωές. Δεν μπορείς να το πετάξεις όταν θα έχει πλέον παλιώσει ως μεταφορικό μέσο. Πρέπει να του δώσεις μια ευκαιρία ακόμη... Επίσης για τη μεταλλοτεχνία θα έλεγα πως είναι η τέχνη που πάει τα πράγματα παρακάτω. Ακολουθεί τη νέα μορφή που τους δίνεις. Υποδηλώνει δυναμισμό αντίστοιχο με εκείνον του μετάλλου.

Βέβαια όλα αυτά τα έργα πραγματοποιήθηκαν χάρη στον Ιωάννου Χ. ο οποίος επιμελήθηκε την κατασκευή τους με ιδιαίτερο ζήλο. Η δουλειά του είναι αξιοθαύμαστη!

Καίτη Χόρτη

Black Duck Garden – Athens City Museum Bistrot
Ι. Παπαρρηγοπούλου 5-7, Πλ. Κλαυθμώνος
210 3252396
Aπό τις 10.00 πμ-μέχρι αργά το βράδυ
www.blackduckgarden.gr / info@blackduckgarden.gr