Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα #γλυπτική

Βαρώτσος, ο γλύπτης του ανέμου!

Εικόνα
Η αίσθηση που σου αφήνει η έκθεση «Κώστας Βαρώτσος 2008-2018», στο Ίδρυμα Θεοχαράκη είναι πως ο άνεμος σου φυσάει τα μαλλιά! Η αέρινη προσέγγιση του καλλιτέχνη αποτυπώνεται στα υλικά του. Και ναι μεν "Τα δέντρα" έχουν τον σταθεροποιημένο πολυεστέρα (η ελαφρότητα του υλικού αποδίδει έτσι την κίνηση των φύλλων) αλλά και τα υπόλοιπα με το γυαλί και το σίδηρο δίνουν την κίνηση που τους αναλογεί. Τα μνημειακά έργα της πρόσφατης δουλειάς του μαρτυρούν τη συνεχή πάλη του δημιουργού με την ευθραυστότητα του γυαλιού, τη στιλπνότητα του σιδήρου και φυσικά τη διαφάνεια και το φως. «Ο άνεμος και το κύμα, η παρουσία και η απουσία, η ύλη και ο χώρος ορίζουν τη νέα δουλειά του Κώστα Βαρώτσου» αναφέρει ο επιμελητής της έκθεσης, Τάκης Μαυρωτάς, στον κατάλογο της έκθεσης. «Πρόκειται για μια πλαστική ιστορία, η οποία μέσα στη ροή του χρόνου αντανακλά την άρρηκτη συνοχή του οραματικού του κόσμου. Η γλυπτική για τον ίδιο, από τις αρχές περίπου της δεκαετίας του 1970 έως και σήμερα, εκφρά...

Η τέχνη στο δημόσιο χώρο

Εικόνα
Στις 8 Αυγούστου έγινε η παρουσίαση της έκθεσης  της Καίτης Χόρτη, "Λευκάδα, η πόλη του ποδήλατου" που έγινε στην ξέρα του ιβαριού της Λευκάδας από τις 18 Ιουλίου έως τις 28 Αυγούστου. Μία από τις ομιλήτριες ήταν η Πάττυ Καλού, αρχιτέκτονας μηχανικός, η οποία μίλησε για την τέχνη στους δημόσιους χώρους. Η ομιλία της ήταν ιδιαίτερα μεστή και αποτύπωσε ακριβώς το νόημα που έχει η παρουσία γλυπτών σε έναν ανοικτό δημόσιο χώρο, όπου τα έργα γίνονται κτήμα όλων. Πολλοί από τους περαστικούς διερωτήθηκαν τι είναι αυτά τα έργα και προβληματίστηκαν γύρω από τη θέση τους. Άλλοι είπαν πως θα ήθελαν να είναι πιο κοντά ώστε να τα βλέπουν καλύτερα, άλλοι είπαν πως η μακρινή θέση τα συνδέει με το φυσικό περιβάλλον και δημιουργείται μια παραίσθηση γύρω από το αν είναι έργα ή μέρος του τοπίου (πουλιά που κάθισαν για λίγο στην ξέρα). Όλοι πάντως (είτε είχαν κάποια γνώση είτε όχι) εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για το θέαμα! Παρατίθεται η ομιλία της Πάττυς Καλού, η οποία έχει ασχοληθεί ...

Λευκάδα, η πόλη του ποδήλατου

Εικόνα
Μια μεγάλη μέρα πλησιάζει... Εκείνη που τα 7 έργα μου θα εκτεθούν στην Ξέρα του Ιβαριού (Λιμνοθάλασσα) της Λευκάδας. Μοιάζει σαν όνειρο αλλά όπως φαίνεται ακόμη και τα όνειρα μπορούν πολλές φορές να πραγματοποιηθούν. Στις 18 Ιουλίου λοιπόν θα έχουν τοποθετηθεί τα έργα μου και θα έχετε τη δυνατότητα να τα θαυμάσετε (ελπίζω...) από μακριά, αφού θα σας χωρίζει το κανάλι της θάλασσας που μεσολαβεί. Παρακάτω παραθέτω το σκεπτικό της δημιουργίας τους, μια ανάλυση της Βιβής Κοψιδά που πιστεύω ότι θα σας καταπλήξει με τα γραφόμενά της, ένα δελτίο Τύπου για την έκθεση και ένα κειμενάκι που ετοίμασα για τους 5 λόγους που πρέπει φέτος να βάλετε τη Λευκάδα στο καλοκαιρινό σας πρόγραμμα. Οφείλω πολλές ευχαριστίες στο Πνευματικό Κέντρο Λευκάδας που παραχωρεί το χώρο για την τοποθέτηση των έργων μου και στην Ένωση Ξενοδόχων Λευκάδας και ειδικά στον πρόεδρό της, Μανώλη Θερμό, χωρίς την πολύτιμη συνδρομή του οποίου δεν θα είχα τη δυνατότητα να εκθέσω. Επίσης οφείλω ευχαριστίες στον κ. Θερμό...

Ο γλύπτης Θόδωρος στο χώρο τέχνης ΣΤΟart ΚΟΡΑΗ

Εικόνα
Λεπτομέρεια από "Πένθιμο αφιέρωμα (του homo faber) στον Αγροτο-βιοτεχνικό πολιτισμό 1977-1997. Άτοπα Λεπτομέρεια από Καρυάτιδα. Καρυάτιδες '94. Λεπτομέρεια από Καρυάτιδα 0, 1994. Καρυάτιδες '94. Όλοι έχουμε περάσει από τη στάση του μετρό στο Σύνταγμα. Πόσοι όμως έχουμε προσέξει το μεγαλεπήβολο έργο που κυριαρχεί στην οροφή του σταθμού; Είναι ένα αριστουργηματικό δημιούργημα του γλύπτη Θόδωρου (Παπαδημητρίου). Πρόσφατα εγκαινιάστηκε μια έκθεσή του με τίτλο «Αρχέτυπα» στο Χώρο Τέχνης Στοart Κοραή. Ο γλύπτης Θόδωρος, κάτω από τον τίτλο «Αρχέτυπα», παρουσιάζει μια σύνοψη έργων της περιόδου 1990–1999 που περιλαμβάνουν επιλογές από τέσσερις δημιουργικές του ενότητες, «Ισορροπίες ’90», «Καρυάτιδες ’94», «Άτοπα ’97» και «Μεταίχμιον ’99». Οι ενότητες αυτές είχαν παρουσιαστεί σε παλαιότερες εκθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Με τα γλυπτά του ο καλλιτέχνης επιθυμεί να απαντήσει, όπως αναφέρει σε κείμενό του, στο παρακάτω ερώτημα: «Πώς μπορεί ένας γλύπτης...

Ιορδάνης Ποιμενίδης, ο καλλιτέχνης του σίδερου

Εικόνα
"Ζευγάρι" "Τέχνη είναι οτιδήποτε μας απομακρύνει από το ασυνείδητο που κυριαρχεί μέσα μας", Ποιμενίδης Ιορδάνης "Με ενδιαφέρει πολύ το εικαστικό κομμάτ ι της γλυπτικής σύνθεσης διαφόρων τμημάτων, που προέρχονται από παλιά, αποσυρμένα και πλέον άχρηστα αντικείμενα. Είμαι αυτοδίδακτος και ασχολούμαι συστηματικά με αυτό από το 2004. Έχω συμμετάσχει σε τοπικές εκθέσεις καλλιτεχνών του δήμου Κατερίνης, στο Μπέη Χαμάμ Θεσσαλονίκης που διοργάνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού, στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, στον Πολυχώρο Τέχνης Remezzo, και στην Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών. To 2006 συνεργάστηκα εθελοντικά με το γλύπτη Θεόδωρο Παπαγιάννη και το βοηθό του Κώστα Βρυττιά στο Συμπόσιο Γλυπτικής στην Κατερινόσκαλα. Το 2014, 2015 και 2016 συμμετείχα στο 5ο, 6ο και 7ο Συμπόσιο Γλυπτικής που έγινε στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Ελληνικό Ιωαννίνων. Έχω δημιουργήσει αρκετά έργα, μικρών και μεγάλων διαστάσεων. Ένα από αυτά βρίσκετ...
Εικόνα
Η πεταλούδα-ποδήλατο  Η ιδέα έχει ως βάση το ποδήλατο και πώς αυτό μπορεί να μεταμορφωθεί σε ένα άλλο αντικείμενο. Τα στοιχεία του ποδηλάτου μου φέρνουν στο νου διάφορες εικόνες. Φαντάζομαι πως μπορούν να γίνουν αντικείμενα που να αντικατοπτρίζουν μια εικόνα που γεννά το μυαλό. Στην περίπτωση της πεταλούδας-ποδήλατο νομίζω πως ο δυνατός σκελετός ενός ποδηλάτου μπορεί να συγκριθεί με το δυνατό σώμα μιας πεταλούδας που συγκρατεί τα φτερά της. Το συγκεκριμένο ποδήλατο ήταν σπαστό οπότε μου έδωσε τη δυνατότητα να κάνω την κίνηση των φτερών. Βέβαια για να φτάσει να υλοποιηθεί αυτό το έργο έχει περάσει από πολλά στάδια και κάθε στάδιο είναι πρωτόγνωρο. Δεν υπάρχει προηγούμενο. Κάθε στοιχείο που έχει προστεθεί ή αφαιρεθεί έχει κάποια σημασία για το σχέδιο. Το κεφάλι της πεταλούδας προέρχεται από το στρόφαλο της αλυσίδας, ενώ οι κεραίες είναι το εσωτερικό τμήμα των φρένων. Θα μπορούσα να αναλύει για ώρες κάθε σημείο σύνθεσης και ανασύνθεσης του έργου μου. Είμαι πολύ ευχαριστημένη από τ...