Όπως τα φέρνει ο χρόνος, αφηγήματα και σκέψεις
Το νέο βιβλίο της παιδικής μου φίλης, Μαρίας Ντούμα, "Όπως τα φέρνει ο χρόνος", είναι πλέον μια πραγματικότητα. Τα αφηγήματα και οι σκέψεις της γεμίζουν τις σελίδες του. Σίγουρα δεν θέλει να "συναγωνιστεί" μεγάλους συγγραφείς, έχει όμως να μας προσφέρει μια ανεπηρέαστη από τη σκληρότητα της καθημερινότητας ματιά των γεγονότων. Αποτυπώνει τις αναμνήσεις της από τα παιδικά και τα ενήλικα χρόνια της με μια αθωότητα μικρού παιδιού που δείχνει έκπληκτο μπροστά σε ό,τι συμβαίνει γύρω του. Μας βάζει σε μια σφαίρα που δεν έχει να κάνει με το σήμερα και την προσπάθεια επιβίωσης και καταξίωσης. Έχει καταφέρει με έναν ζηλευτό τρόπο να διατηρήσει τα ερεθίσματα που πήρε σε κάποιες άλλες ηλικίες μακριά από τον ανταγωνισμό. Είναι σαν να βλέπεις έναν πίνακα ζωγραφικής του παρελθόντος και να φαντασιώνεσαι πως είσαι εκεί και ζεις τη στιγμή με την αγωνία του πρωτόγνωρου. Κάποια από τα κείμενα (όλα έχουν κάτι να σου πουν!) είναι πραγματικά εξαιρετικά και σε κάνουν να ανασύρεις από ...