Bike stories sculpture by Kate Horti

Η Άννα Κοκκίνου μας έχει συνηθίσει σε μεγάλες θεατρικές στιγμές όπου η ανθρώπινη υπόσταση μπαίνει σε τροχιά εξαΰλωσης. Η νέα παράσταση της Σφενδόνης REM/ κήπος προγραμματίζεται για τις 11 Φεβρουαρίου. Πέντε ηθοποιοί οδηγούν το θεατή μέσα από μια ρωγμή στο χρόνο, στον μαγικό χώρο μιας σκηνικής ταυτοχρονίας. Μολονότι το θέατρο είναι σαν ένα μουσικό κομμάτι όπου πρωταγωνιστούν οι ήχοι. Πολλοί αντίλαλοι και πολλές φωνές κατοικούν αυτό τον κήπο. Πλέκονται κείμενα - Αχμάτοβα, Γέητς, Κλάιστ, Πάουντ, Προυστ, Έλιοτ, Βιζυηνός και επεξεργασμένα κινηματογραφικά θραύσματα - Ντράγιερ, Ταρκόφσκι, Μπέργκμαν, Παρατζάνωφ. Ενδεικτικά είναι αυτά τα υλικά από τη δραματουργία της παράστασης. Η δραματουργία και το μουσικό-ηχητικό σύμπαν αυτής της παράστασης, σαν μια σειρά επικλήσεων στον πρώτο μας κόσμο, πλέκονται σ΄ένα αδιαίρετο σύνολο. Απομένει να δούμε τη νέα δουλειά της μεγάλης δραματουργού! Σκηνοθεσία, Άννα Κοκκίνου/ Δραματουργία, Νίκος Φλέσσας, Αλκίνοος Δωρής, Άννα Κοκκίνου/ Σκηνικά, Δημήτρης Ταμ...

Άκουσα για την Άννα Κοκκίνου πριν από χρόνια από τη φίλη μου, ερασιτέχνη ηθοποιό, Βιβή Μάστορα. Μου είπε, αν δεν έχεις δει την Κοκκίνου στο θέατρο δεν ξέρεις τι θα πει ηθοποιός. Πράγματι την είδα για πρώτη φορά στα "Αποσπάσματα από τη ζωή του Βιζυηνού". Από τότε κάθε φορά που επαναλάμβανε την παράσταση, για 10 μέρες συνήθως, πήγαινα να τη δω. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν αυτή την ηθοποιό. Θυμάμαι κάποιον που μου είχε πει πως έφερναν σηκωτό τον Μινωτή στην Επίδαυρο και μόλις τον άφηναν σε μια μεριά σηκωνόταν και νόμιζες πως γέμιζε το θέατρο από τη φωνή και την παρουσία του. Έτσι και η Κοκκίνου. Περνά από δίπλα σου και λες ποια θείτσα είναι αυτή. Μόλις όμως ανέβει στο πάλκο εκπέμπει τέτοια θεατρικότητα που νομίζεις πως ένας από μηχανής θεός έχει έρθει και παίζει για σένα αποκλειστικά. Ναι, την Κοκκίνου πρέπει να τη δούμε όλοι. Είναι ένα δώρο που μας έχει χαριστεί... Κι αν θέλουμε να λέμε πως έχουμε δει θέατρο η Κοκκίνου δεν πρέπει να λείπει από την ατζέντα μας. ...

Έχω δει τον Καταλειφό σε πολλές παραστάσεις του Απλού (Αντύπας) και αυτή η παράσταση μου θύμισε εκείνες τις μέρες. Πληθωρικός, άμεσος, θεατρίνος με στόφα και μοναδική μανιέρα. Και η φράση του "Πόλεμος δολάρια, ειρήνη σεντ" νομίζω πως ήταν η κεντρική ιδέα που αποτυπώνει πως τίποτα δεν μπορεί να μπει πάνω από το κέρδος... Από τις παραστάσεις που πρέπει να δείτε! «Ήταν όλοι τους παιδιά μου", Άρθουρ Μίλερ, Θέατρο Εμπορικόν, Σαρρή 11, Ψυρρή, τηλ. 211 1000365. (Αναζητήστε τα εκπτωτικά σάιτ που δίνουν τα εισιτήρια θεάτρου με μεγάλη έκπτωση)