Bike stories sculpture by Kate Horti

Αγόρασα την αρώνια πριν από δύο χρόνια από ένα παζάρι εναλλακτικών προϊόντων. Οι νέοι της Κερκίνης Γη που την πουλούσαν μου είπαν πως είναι το πιο ισχυρό αντιοξειδωτικό. Την αγάπησα αμέσως. Η υπόξινη γεύση της (την προσθέτω στο τσάι, στη σαλάτα ή την τρώω με το κουτάλι) μου δίνει την εντύπωση πως πραγματικά προσφέρει ευεξία, υγεία και αναζωογόνηση. Τη βρήκα πάλι σε ένα από τα μαγαζιά μπαχαρικών της Ευριπίδου. Πουλιέται σε τριμμένη μορφή. Νομίζω πως αν τη δοκιμάσετε θα την αγαπήσετε! Αντιγράφω από το σάιτ της Κερκίνης Γη: Η Αρώνια είναι το  Νο 1 αντιοξειδωτικό φρούτο της φύσης με ιδιαίτερη υπο-όξινη γεύση. Έχει υψηλού επιπέδου περιεκτικότητα σε βιταμίνη C  (15-30 μγρ. στα 100 γραμ) καθώς και σε πολλές άλλες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία (Α, Β1, Β2, Β3, Β6, Β9, Ε, Κ, Ρ). Αποτελεί ήδη αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφής σε πολλές χώρες. Η Αρώνια ονομάζεται και «βατόμουρο της νιότης», εάν λαμβάνετε μία χούφτα από  Aronia berries κάθε μέρα, πιστεύεται πως έχει μί...

Έμαθα για το μποράγκο στον Αγρό του Ελληνικού. Μας το έφερε ο Βαγγέλης, επειδή είναι το αγαπημένο φυτό των μελισσών. Και ως γνωστό οι μέλισσες είναι το έντομο που μεταφέρει τη "ζωή". Είναι πολύ εύκολο στην καλλιέργεια και αναπαράγεται μόνο του, αφού οι σπόροι του πετάγονται παντού. Είναι ετήσιο ποώδες φυτό και γίνεται 60/80 εκ. Προσαρμόζεται σε οποιοδήποτε είδος χώματος και ανθίζει από το Μάιο (και νωρίτερα αφού η φωτό είναι από τη γλάστρα μου) έως το Σεπτέμβριο. Το πιο καταπληκτικό (για τους μελισσουργούς) δίνει 500 κιλά μέλι /εκτάριο. Αυτό κι αν δείχνει την αγάπη της μέλισσας για το μποράγκο.  Το μποράγκο είναι το φυτό που ο Όμηρος αναφέρει ως νηπενθές, το μυθικό φάρμακο που αλλάζει τη διάθεση, φέρνει ευεξία, χαλαρώνει, ηρεμεί και κάνει να ξεχνιέται η λύπη κι ο θυμός. Οι σύγχρονες έρευνες έχουν δώσει καινούργια στοιχεία και πρακτικές αποκαλύπτοντας ότι το βότανο διεγείρει τους αδένες των επινεφριδίων, θωρακίζει τον ανθρώπινο οργανισμό και είναι καθαρτικό του αίματος...

Η Πινακοθήκη Χατζηκυριάκου-Γκίκα ήταν μία ακόμη αποκάλυψη για μένα. Την επισκέφτηκα για πρώτη φορά το 2013 (ήταν μια επίσκεψη οργανωμένη από τη δασκάλα μου στη γλυπτική Ευδοκία Παπουλή). Πραγματικά μου αποκαλύφθηκε ένας ολόκληρος κόσμος μέσα από τα έργα των Ελλήνων καλλιτεχνών όλων των τεχνών. Την ξαναεπισκέφτηκα το Δεκέμβριο του 2014 (οι φωτό είναι από εκείνη τη φορά) και νομίζω πως όσες φορές και αν επισκεφτώ αυτό το μαγευτικό σπίτι δεν θα "χορτάσω" τέχνη. Αν και είναι μέσα στα πόδια μας νομίζω πως πολύ λίγοι την έχουν επισκεφτεί. Ευκαιρία τώρα που ανοίγει ο καιρός για μια περιπλάνηση στα... μονοπάτια της ελληνικής τέχνης. Όχι τίποτε άλλο αλλά βλέποντας ξανά και ξανά όλα αυτά τα ιερά τέρατα μπορείς να επιβεβαιώνεσαι ως πολίτης μιας χώρας με τέτοια καλλιτεχνική -και όχι μόνο- ιστορία που δεν μπορούν να αντέξουν οι ώμοι μας! Αφορά την περίοδο από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη Μικρασιατική καταστροφή έως τις παραμονές της Δικτατορίας του 1967. ...

Λεπτομέρεια από "Πένθιμο αφιέρωμα (του homo faber) στον Αγροτο-βιοτεχνικό πολιτισμό 1977-1997. Άτοπα Λεπτομέρεια από Καρυάτιδα. Καρυάτιδες '94. Λεπτομέρεια από Καρυάτιδα 0, 1994. Καρυάτιδες '94. Όλοι έχουμε περάσει από τη στάση του μετρό στο Σύνταγμα. Πόσοι όμως έχουμε προσέξει το μεγαλεπήβολο έργο που κυριαρχεί στην οροφή του σταθμού; Είναι ένα αριστουργηματικό δημιούργημα του γλύπτη Θόδωρου (Παπαδημητρίου). Πρόσφατα εγκαινιάστηκε μια έκθεσή του με τίτλο «Αρχέτυπα» στο Χώρο Τέχνης Στοart Κοραή. Ο γλύπτης Θόδωρος, κάτω από τον τίτλο «Αρχέτυπα», παρουσιάζει μια σύνοψη έργων της περιόδου 1990–1999 που περιλαμβάνουν επιλογές από τέσσερις δημιουργικές του ενότητες, «Ισορροπίες ’90», «Καρυάτιδες ’94», «Άτοπα ’97» και «Μεταίχμιον ’99». Οι ενότητες αυτές είχαν παρουσιαστεί σε παλαιότερες εκθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Με τα γλυπτά του ο καλλιτέχνης επιθυμεί να απαντήσει, όπως αναφέρει σε κείμενό του, στο παρακάτω ερώτημα: «Πώς μπορεί ένας γλύπτης...

Με αφορμή μια συζήτηση που είχα με τη δασκάλα μου στη γλυπτική, εκλιπούσα Ευδοκία Παπουλή (είχε επισκεφτεί τη Λευκάδα και είχε ζωγραφίσει τα καμπαναριά της Λευκάδας) σκέφτηκα το 2009 να φωτογραφίσω τα καμπαναριά. Κι επειδή έχω πολύ καλές ιδέες (...) που όμως πρέπει να υλοποιηθούν από άλλους, ζήτησα από τον Γιάννη Χόρτη (σύζυγό μου και ερασιτέχνη φωτογράφο) να αναζητήσουμε τις εκκλησίες που είναι διάσπαρτες μέσα στα στενά της Λευκάδας και να φωτογραφίσουμε τα καμπαναριά τους. Έχω κάνει μια επιλογή, γιατί και ο φωτισμός δεν ήταν ο κατάλληλος (καταλαβαίνετε τώρα... καλοκαίρι, ήλιος) και τις παραθέτω. Όπως βλέπετε τα περισσότερα καμπαναριά είναι μεταλλικά, όταν είναι ξεχωριστά "κτίσματα", προφανώς λόγω των σεισμών, και έχουν μια τεχνοτροπία δυτικού τύπου. Άλλωστε και στις περισσότερες εκκλησίες υπάρχουν εικόνες με δυτικές επιρροές. Επίσης η πληθώρα των εκκλησιών με μικρή απόσταση της μίας από την άλλη σηματοδοτεί το θρησκευτικό συναίσθημα των Λευκαδίων που επίσης πιστεύ...

Οι μέρες μας είναι ιδιαίτερα "επιβαρημένες" από την καταπάτηση των αξιών και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όλα όσα θεωρούνται αυτονόητα σε μια ευνομούμενη κοινωνία καταπατούνται καθημερινά. Χρειάζεται να επαναπροσδιορίζουμε συνεχώς το ποιοι είμαστε εμείς, ποιοι είναι οι άλλοι και πώς καλούμαστε να συνυπάρχουμε. Είναι εύκολο να πούμε "αυτός είναι μαύρος, κίτρινος, μελαψός" και να χαρακτηρίσουμε λαούς, κοινωνίες, πολιτισμούς ως κακούς και κατώτερους. Το δύσκολο είναι να αναλογιστούμε τι είναι εκείνο που μας κάνει ανώτερους...   Το βιβλίο που έχει εκδώσει το Πράσινο Ινστιτούτο " ΑΒΓ: Tα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο σχολείο – Πρακτικές δραστηριότητες για σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης » είναι ένα φιλικό προς το χρήστη εγχειρίδιο για   την εκπαίδευση των ανθρώπινων δικαιωμάτων καλύπτοντας   μια σειρά από βασικά ζητήματα ανθρώπινων δικαιωμάτων.   Προσφέρει πρακτικές συμβουλές προς τους δασκάλους αλλά   και τους εκπαιδευτικούς οι οποίοι επιθυμούν ν...

Όπως έχετε καταλάβει όσοι διαβάζετε τα κείμενα που αναρτώ στο μπλογκ, έχω μια ιδιαίτερη αγάπη για κάποια φυτά. Ένα από αυτά -ίσως το πιο αγαπημένο μου- είναι το κουμ κουάτ. Έμαθα γι' αυτό τον εξωτικό καρπό πριν από πολλά χρόνια όταν ένας φίλος του πατέρα μου που ερχόταν από την Κέρκυρα μας έφερνε κουμ κουάτ σε διάφορες μορφές (γλυκό κουταλιού, φρουί γλασέ). Αν και ανήκει στα εσπεριδοειδή δεν έχει έντονα ξινή γεύση. Τρώγεται απευθείας από το δέντρο (είναι ξινούτσικο) ή σε μορφή γλυκού. Λόγω του ότι είναι μικρός καρπός έχει πολλή σάρκα με αποτέλεσμα όπως το "σπας" με τα δόντια σου να αισθάνεσαι όλο το χυμό του φρούτου μεμιάς! Το κουμ κουάτ ανήκει στο γένος φορτουνέλα και στην οικογένεια ρυτοειδών (= εσπεριδοειδών). Η καταγωγή του καρπού είναι από την Κίνα όπου το καλλιεργούσαν από το 12ο αιώνα. Στην Ευρώπη καλλιεργείται από τα μέσα του 19ου αιώνα ως καλλωπιστικό. Κουμ κουάτ στα κινεζικά σημαίνει χρυσό πορτοκάλι. Η κουμ κουάτ έχει ύψος που φτάνει τα 4 μέτρα και καλλιεργ...